İş insanı ve siyasetçi Fuat Öztürk, Gazi Kars'ta yıllardır aynı cümle tekrar ediliyor “sanayisi yok” bu cümle baştan sona yanlıştır. Gazi Kars’ın sanayisi vardır; hem de köklü, doğal ve güçlüdür. Adı hayvancılıktır. Asıl sorun sanayinin olmaması değil, sahipsiz bırakılmasıdır. 

Bu şehirde binlerce insan geçimini hayvancılıktan sağlıyor. Meralar var, emek var, bilgi var. Ama nedense katma değer yok, plan yok, vizyon yok.

Et var ama marka yok.

Süt var ama sanayi yok.

Kaşar var ama pazarı başkaları yönetiyor.

Gazi Kars üretiyor, başkaları kazanıyor.

Et deposu olan Gazi Kars’ta hayvan, Rizeli Trabzonlu ve kayserili tüccarların elinde kavurma ve sucuk olup pazara sürülüyor. Değer burada üretiliyor, kazanç burada kalmıyor.

Peki bu tablo kimin ayıbı?

Hayvancılık, Gazi Kars’ın kaderi değil; avantajıdır. Ancak bu avantaj yıllardır ya görmezden gelinmiş ya da günü kurtaran politikalarla heba edilmiştir. Teşvikler kâğıt üzerinde kalmış, projeler konuşulmuş ama hayata geçirilmemiştir. Üretici yalnız bırakılmış, gençler köyden kopmuş, göç sıradanlaştırılmıştır.

Ve tam bu noktada sormak zorundayız:

Gazi Kars’taki STK Başkanları ne yapıyor?

STK’ların görevi yalnızca evrak vermek, aidat toplamak, törenlerde fotoğraf vermek midir?

Yoksa Gazi Kars’ın yerli sanayisini korumak, geliştirmek ve büyütmek gibi tarihî bir sorumluluğu da var mıdır?

Ne yazık ki bugüne kadar hayvancılığa dayalı sanayi konusunda güçlü, sürdürülebilir ve sonuç üreten bir vizyon ortaya konamamıştır.

Nerede et entegre tesisleri?

Nerede modern süt işleme merkezleri?

Nerede Gazi Kars markasıyla pazarlanan güçlü ürünler?

Gazi Kars’ın adı kaşarla anılıyor ama kazancı Gazi Kars’a dönmüyorsa, burada ciddi bir yönetim ve temsil sorunu vardır. Bu sorun, üç-beş tüccarın kazancıyla görmezden gelinemez. Asıl kazanç gerçek üreticiye yansımalıdır.

odalar sadece iş insanlarının değil; üreticinin, köylünün, çobanın da odasıdır. Eğer hayvancılık bu ilin bel kemiğiyse, STK’ların gündeminin merkezinde de hayvancılık olmak zorundadır. Aksi hâlde bu odalar, tabelası olan ama etkisi olmayan bir kuruma dönüşür.

Artık kimse “coğrafya zor” bahanesine sığınmasın. Zor olan coğrafya değil, irade eksikliğidir. Gazi Kars’ın potansiyeli konuşuldukça küçülüyor, eyleme geçilmedikçe eriyor.

Şunu açıkça söyleyelim:

Hayvancılığı sanayiye dönüştüremeyen bir anlayış, Gazi Kars’ı kalkındıramaz.

Yerli sanayisine sahip çıkmayan odalar, bu şehrin geleceğine yön veremez.

Gazi Kars beklemekten yoruldu.

Üretici sabretmekten yoruldu.

Bu şehir artık konuşan değil, sonuç üreten, yeni ve tertemiz isimlerin yönetiminde oluşan oda başkanları görmek istiyor.

Evet, Gazi Kars’ın sanayisi var.

Ama artık sahip çıkanlara ihtiyacı var.

Kamuoyunun beklentileri bu yöndedir.